سید علی آذین

 

پیش از خواندن این مطلب لطفاً سری به این لینک بزنید:

http://mehrkhane.com/ShowContent.aspx?ContentID=3594

 

خلاصه مطلب آن که طبق گزارش خبرنگار پایگاه تحلیلی خبری خانواده و زنان (سایت مهرخانه)، برگزار کنندگان محترم نمایشگاه قرآن در کنار برنامه های فرهنگی و مذهبی این نمایشگاه، امکاناتی را مهیا کرده اند تا شرکت کنندگان بتوانند از خدمات مشاوره بهره مند شوند. تا اینجای گزارش بسیار امیدوار کننده است. تلاش برای نهادینه کردن فرهنگ مشاوره و استفاده از مشاور صاحب صلاحیت در برخورد با مشکلات، اقدامی بسیار ستودنی است. گزارش در ادامه عنوان می کند که دغدغه های جنسی، رایج ترین مسائل مطرح شده با مشاورین محترم بوده است. این موضوع نیز از نظر من و همکارانم که با مشکلات مردم در حوزه سلامت جنسی آشنا هستیم کاملاً پذیرفتنی است و چه خوب که دیگران چنین یافته هایی را اعلام کنند تا خدای نکرده وقتی ما نسبت به آسیب شناسی سلامت جنسی در جامعه هشدار می دهیم به بازار گرمی کردن و به فکر منافع شخصی بودن متهم نشویم.

   اما در این میان سوالی مطرح است. آیا مشاورین گرامی در کسوت هایی همچون مشاور خانواده، روان شناس و روحانی، خود آموزش ها و مهارت های لازم برای ارائه مشاوره جنسی را قبلاً دریافت کرده اند؟ آیا در برنامه درسی این رشته ها چنین مقوله ای به شکل رسمی و کارشناسی شده وجود داشته است؟ تجربه بنده در برگزاری شش دوره کارگاه سلامت جنسی برای این عزیزان من را به پاسخ مثبتی برای این سوالات نمی رساند. اگر پاسخ منفی است آیا خود این عزیزان به دنبال شرکت در دوره های حتی محدود و کوتاه مدت در این حوزه بوده اند؟

   فرایند مشاوره، ظرائف  و مهارت های خاص خود را دارد که شاید بسیاری از همکاران در این خصوص به مراتب مسلط تر از امثال بنده باشند، ولی به فرض فراهم بودن نگرش مناسب و دانش کافی در خصوص سلامت جنسی، وقتی صحبت از مشاوره سلامت جنسی پیش می آید، این ظرائف و ملاحظات جنبه های به مراتب پیچیده تری پیدا می کنند.

   غرض آن که اگرچه کم کم لزوم توجه به سلامت جنسی و آسیب شناسی آن جایگاه خود را پیدا می کند (یعنی انشاءالله که مسئولین به شواهد موجود بیشتر عنایت می کنند!)، بطور همزمان باید مراقب بود تا مردم درگیر تجربه آموزی و آزمون و خطای ارائه دهندگان خدمات مشاوره و سلامت نشوند. برای پیشگیری از چنین وضعیتی، باید با در نظر گرفتن این موضوع در برنامه درسی بسیاری از رشته ها (از جمله روان شناسی بالینی و حتی سایر گرایش های روان شناسی، مشاوره خانواده، مامایی، بهداشت باروری و از همه مهمتر پزشکان عمومی) چنین موضوعی گنجانده شود. بعلاوه باید توجه داشت که در بسیاری از موارد، مشکلات و اختلالات عملکرد جنسی به شکلی تنگاتنگ با یک مشکل پزشکی یا روان پزشکی همراه هستند و در نهایت این پزشک است که باید این دلائل را بررسی و در صورت لزوم درمان نماید. بنابراین مشاورین محترم باید کاملاً به موارد لزوم ارجاع افراد به سیستم پزشکی و حد و مرزهای روانی و جسمی مشکلات جنسی ( که تفکیک آنها اغلب خیلی هم آسان نیست!) مسلط و متعهد باشند. در غیر این صورت گاه چیزی جز سردرگمی مراجعه کنندگان و سرخوردگی آنها از پیگیری برای حل مشکل و البته آسیب روحی و خسارت مالی حاصل نخواهد شد.